---------------------------------------------------------------------

Lieve Beer,
 
Volgens mij heeft u geen computer in uw huis (ik zag toen in elk geval geen computer staan), maar ik hoop dat u dit digitale briefje ontvangt. Het is bij mij beredruk, dat will zeggen helaas te druk om even een brief in uw brievenbus te gooien en op visite te komen.
Ik vroeg me af, hoe het allemaal loopt? Hoe maakt u het? Via het berenblog volg ik geïnteresseerd uw verrichtingen. Zo te zien bent u helemaal thuis in onze buurt, gaat u in dezelfde supermarkt winkelen en rijdt u met de tram. Dat is fijn dat u zich zo lekker thuis voelt in onze buurt. Is ook echt een leuke buurt, moet ik zeggen.
Via het blog las ik ook dat u door vervelende (en verveelde) jongeren werd gepest. Dat stemde me verdrietig. Maar fijn dat u deze tegenslag snel te boven bent gekomen. U heeft uiteindelijk veel, veel meer vrienden dan het klein groepje jongens die vervelend doet.
Ik herinner mij dat ik ooit vele jaren geleden in de stadsliedenbuurt als clown heb opgetreden op een straatfeest. Dat was heel leuk en de kleine kinderen genoten er van. Maar de wat oudere jongeren begonnen me ook te pesten. Ze zeiden dat een clown er is om te pesten. Dat is natuurlijk onzin en wij weten beter! Maar het maakte me ook verdrietig - zoveel ongeloof en pesterij.
Dus beren en clowns hebben heel erg af en toe iets met elkaar gemeen. Daarnaast treden ze natuurlijk ook samen in het circus op en genieten ze achter de coulissen van brood met honing.
Beer, ik neem aan dat u het druk hebt? Ik heb het ook erg druk. Maar binnenkort wordt het iets rustiger en kan ik u hopelijk weer eens bewonderen. Misschien kom ik dan ook wat vrienden tegen. Want ik had een aantal vrienden en buurtbewoners over u verteld, dat ze zich allemaal naar het Westerpark moeten haasten.
U bent natuurlijk nu een bekendheid in onze buurt. Van de buren hoorde ik ook dat u op tv was. Via internet kon ik het terugzien - ik heb zelf geen tv. Prachtig allemachtig wat leuk dat u op de buis was en zo ontroerend en aandoenelijk.
Het gaat u goed lieve beer. Ik wens u een beregoede dag en hoop u snel weer te zien. Let goed op u zelf en laat u niet terroriseren.

Veel liefs en beregroeten,
Berenvriend Florian

Foto: Koos de Leeuw

Foto: Mariek de Bruijn

Onze buurt heeft in de loop der jaren al heel wat meegemaakt. Slooppanden waarin zwervers huisden, daklozen in kartonnen dozen, parkslapers. Toen ik onlangs in het Westerpark een houten huisje zag staan was mijn eerste gedachte dan ook: 'Kijk, eindelijk is er eentje die het nou eens goed voor mekaar heeft'.

Want het bouwsel waar ik naar keek, was niet opgetrokken uit her en der verzamelde planken. Het was meer een tuinhuis, zoals je die kunt kopen bij een goed gesitueerd tuincentrum. Misschien had het in de tuin van een buurtbewoner gestaan en was het aan de straat gezet. Iemand zonder dak boven zijn hoofd had het gevonden en in het park gezet.

Natuurlijk ben ik even van dichtbij gaan kijken en warempel: hij of zij had nog heel mooie spulletjes daarbinnen ook. Meubeltjes zoals mijn grootmoeder die had. Een glazenkastje, een echt bed. Ze gaan er tegenwoordig echt wel op vooruit hoor.

Meneer of mevrouw zat net aan het tafeltje te ontbijten toen ik door het raampje gluurde. Ik zag enkel een rug, maar ik kon wel zien dat de thee werd geschonken uit een mooi theepotje van aardewerk. En dat een luxe honingpotje het tafeltje sierde. En dat voor een dakloze, eh... voor iemand die niet langer dakloos is.

Maar eerlijk gezegd vond ik er ook iets vreemds aan. Eerlijk gezegd dacht ik even dat er iemand van het koninklijk huis in dat hutje woont. Want die persoon aan dat tafeltje droeg een bontjas -een vacht leek het wel-, zo groot dat er niet eens een hoofd boven uitkwam. Maar dan stond er ook een strijkplank met strijkijzer en dat doen die lui natuurlijk niet zelf.

Het is mij een raadsel wie of wat daar huist. Vragen dorst ik het niet. Er kwam wel een lieflijk muziekje uit een radiootje terwijl ik mij van het tafereel verwijderde...

Meesterlijk! Ben ik gewoon wat door Amsterdam aan het slenteren, spot ik opeens een beer, middenin de stad! Daar liep hij doodleuk, middenin het veld in het Westerpark, met een kalme gang, alsof het de gewoonste zaak van de wereld was. Achter hem reed een trein voorbij.

Wat zouden de reizigers gedacht hebben? Je begrijpt wel dat er bij mij als berenliefhebber number 1 wel even een lachje op mijn gezicht verscheen. Dat lachje is gebleven tot ik weer thuis was en kon niet wachten het resultaat te laten zien. Ge-wel-dig! Mijn dag is weer goed!

------------------------------------------------

Ja hoor! Fiets ik naar mijn werk, zie ik hem weer, die eenzame beer! Op een bankje in het park. Ik had haast, maar ben natuurlijk wel even afgestapt. Dichterbij durfde ik niet te komen, bang om hem wakker te maken, en hij lag daar zo lekker. Maar dat was wel weer erg fijn. Ik zeg maar; een dag niet een beer gespot, is een dag niet geleefd!

--------------------------------------------------

Het begint gewoon mijn allerliefste hobby te worden; beer spotten. Want op weg naar de Supermarkt, zag ik hem weer. En hij had hetzelfde plan opgevat als ik want hij liep met een boddschappentas. Daar liep hij, middenin een drukke winkelstraat! Met dat boodschappentasje aan zijn arm. En geloof het of niet; sommige mensen keken niet op of om! Hoezo stoïcijns?!? Ongelooflijk!

---------------------------------------------------

Het is zo ver! Ik heb zijn onderkomen gespot! Ergens in het park, tussen de bomen. Hij heeft een huisje met alles erop en eraan. Het ziet er prachtig uit. En het is een joy om de beer zo zijn ding te zien doen, in zijn eigen toko. Vanmorgen zat hij te puzzelen terwijl de regen tegen het raam tikte. En toen ik vanmiddag keek, kwam hij zowaar even naar buiten om de planten water te geven. Superb! Wat een feest!

Men moet de dag niet prijzen voor de beer geschoten is
Ranzige beren schijten hoger
Je moet de beer niet verkopen, voordat de huid geschoten is
Beren op de weg zien

In een Brits safaripark in Bedfordshire heeft een beer een wieldop cadeau gedaan aan een vrouw die rondreed zonder. Hij stal hem wel eerst van een andere bezoeker. De wieldoppen van de 39-jarige Arza Noonari waren onlangs gestolen, en dat was de beer in het Woburn safaripark blijkbaar opgevallen. Het dier haalde een wieldop van de wagen voor haar, en wandelde er doodleuk mee naar haar auto. "De beer klopte toen nog op het raam ook, alsof hij mijn aandacht wou trekken", zegt de geschrokken vrouw. "Mijn tweejarig zoontje was aan het huilen, maar mijn zesjarig dochtertje vond het allemaal geweldig", aldus Noonari aan de Daily Telegraph.

Concept en uitvoering: Leander Haaitsma / www.leanderhaaitsma.nl
Webdesign: Odilo Girod / www.girod.nl
Hosting: Gerben Schmidt / www.blogbird.nl

Weer een ingezonden foto van Beer op de fiets! Dag Beer! Dag Beer op de fiets!

Een voorbijganger zond deze zeldzame foto van Beer op de fiets in. Waar zal Beer naar op weg zijn?

Foto: Hedwig Koers

Waar Beer momenteel woont is een mysterie, maar hij is nog in Town!
Maandag 4 oktober was hij op bezoek bij Roos, Dimitrie & Lieve. Er was ook een andere vriend bij. Het was beregezellig.

Beer lijft vrienden maken..

Foto: Florian Hellwig

De beer is gespot. Check link:
http://www.at5.nl/gespot/48974/beer-in-westerpark#c72579

Heb je de beer zelf ook gespot en heb je foto's of filmpjes gemaakt? Of heb je berennieuwtjes die leuk zijn om op de website te plaatsen? Stuur dan een mail naar beerberenfan@gmail.com.
Of plaats een reactie op de site in de shoutbox hieronder.

Illustratie: Wilhelm Steahle

Illustratie: Jen Corace

Illustratie: Mark Ryden

Leuke zachte grijsbruine knuffelbeer van het Wereld Natuur Fonds.
Wanneer je deze Grizzly beer koop steun je het werk van het Wereld Natuur Fonds (WNF).
Te koop bij: www.vega-life.nl

Formaat: ongeveer 27 cm
Prijs: 12,95

Foto: Menso Groeneveld

Uit: Oerol Dagkrant, 23 juni 2011

Foto: Lotte Rijkes

Na een erg enerverend afscheidsfeest ging Beer er van tussen. Het was een mooie tijd in het Park.

















Foto: Lotte Rijkes

Door een onverwachte klap op zijn snuit op zondag 26 september, heeft Beer ervoor gekozen vandaag binnen te blijven. Hij is erg verdrietig en alle steun is welkom. Stuur steunbetuigingen naar beerberenfan@gmail.com of gewoon ouderwets via de brievenbus van Beer.

Ja hoor! Fiets ik vanmiddag weer langs het Westerpark en spot ik opeens dezelfde beer als dat ik afgelopen weekend zag! Het lijkt wel of de beer definitief zijn intrek heeft genomen in het park, want naast de beer stond een prachtig klein schattig huisje waar hij in en uit liep. Toen hij even niet oplette, keek ik stiekem even door het raampje naar binnen. Zo knus! In het huisje staat een bed, er is een klein keukentje in aanwezig, op de radio speelde zachtjes een muziekje... De beer werd omringd door mensen die zich afvroegen waar de beer opeens vandaan kwam en wat hij daar deed. Niemand weet het. Ook ik niet. Ik hoop in ieder geval dat hij voorlopig in het park blijft wonen, want
wie wil er niet zo'n bijzondere bewoner als buurman!

Cool bear shaped sleeping bag, designed by Eiko Ishizawa from Amsterdam, will keep you warm and scare your friends when you go camping.

Please be warned that, according to the artist, it is not his responsibility if a wild bear attacks you, or some silly hunter hunts you down.

I See What You Mean, Lawrence Argent

De nieuwe reclamespot van Philips heeft de bevolking van Singapore in rep en roer gebracht. In het filmpje is te zien hoe een grizzlybeer door een woonwijk struint en in een vuilnisbak op zoek gaat naar voedsel. Heel wat kijkers dachten de wijk waarin het beest liep te herkennen -“Hé, dat is in de straat waar oma woont.”- en waarschuwde direct de politie.

Deze rukte dan ook uit met groot materieel en droeg iedereen op vooral binnen te blijven. Zelfs de dierentuin liet een speciaal team opdraven met verdovingspistolen.
Pas uren later kreeg men door dat het om een reclamecampagne voor een nieuw scheerapparaat ging.

De politie is een onderzoek gestart. En gaat na of Philips iets verweten kan worden. Het bedrijf riskeert een boete van 1.000 Singapore dollar, omgerekend zo’n 550 euro. Voor zo’n succesvolle viral nog steeds een prikkie.

In a deep forest somewhere in germany, three boys in bearsuits are playing music for the animals that live there, sometimes they come out of the forest to play their music for humans when they are out in the civilized world they also pick up some records the records that influenced them are records by kraftwerk and some records from german new wave bands in the 1980’s.

Ik ben beertje Colargol,
Beertje dat kan zingen.
Tra-la do re mi fa sol,
Ik dans erbij het is te dol.
Ik beleef zoveel,
Lach en huil en leer en speel
Met mijn Fluitefluit
Blaas ik elk verhaaltje uit,
fiet fiet fiet fiet fiet fiet.
Kleutertjes nu opgelet,
Nu gaan we beginnen.
Tra-la do re mi fa sol,
Ik ben beertje Colargol

Er is een legende die met Balthasar Oomkens von Esens wordt geassocieerd die nog steeds uitdrukking in het wapen van de stad vindt. Een jaar werd de stad belegerd door Bremen en onder de mensen achter de stadsmuren was een rondreizende muzikant en zijn dansende beer. Toen de belegering voortduurde, liep het eten uit en de uitgehongerde beer ontsnapte. Losgebroken van zijn kettingen, klom de beer op een van de torens, waar zijn woedend gebrul de aandacht van de belegeraars trok. In zijn verwarring brak de beer de stenen van de oude muren en smeet hen naar de vijand. De belegeraars dachten dat de mensen van Esens duidelijk genoeg voedsel hadden en toen het spektakel van de brullende beer hen bovendien verwarde en paniek zaaide, bliezen zij de belegering af en zijn teruggekeerd naar Bremen. In dankbaarheid vereeuwigden de burgers van Esens de beer in het wapen van hun stad, dat nu ook een deel van het wapen van Oostfriesland uitmaakt.